Vancouver 2010

Gepost door: Stefan

Terwijl ik de geluiden van de Opening Ceremonie achter mij over het water hoor schallen, lijkt het me een mooi moment om maar eens een verslag te doen van de laatste paar weken. Dat ik nu dus aan het typen ben en niet mee loop in de parade heeft uiteraard een rede en begon ruim twee weken geleden in het vliegtuig naar Calgary.

Op Schiphol checkten we met een groot deel van de Nederlandse ploeg in richting Canada en werden uitgezwaaid door de NOS. Op dat moment voelde ik me nog prima. Eenmaal in het vliegtuig kreeg ik het meteen al vrij koud. Op het moment dat ik met een T-shirt, trui en twee dekens zat te rillen en verder iedereen vrolijk een T-shirtje aan had begon ik een vermoeden te krijgen dat er iets niet helemaal in de haak was. Uiteraard werd dit niet mijn meeste prettige vlucht ooit en bij aankomst bleek ik dan ook dat ik 39.5 graden koorts had.

Direct hebben we een monster uit m’n neus genomen en is deze met TNT super snel naar Nederland teruggevlogen. Deze service is nieuw en voor mij was het nu echt een uitkomst. Op de derde dag met hoge koorts konden we door de sample in ieder geval uitsluiten dat het een virale infectie betrof. Doordat ik nog met hoge koorts zat zijn we direct met een breed spectrum antibiotica begonnen. De dagen daarna zakte de koorts, maar helaas bleef ik nog wel behoorlijk last van mijn luchtwegen houden. Na een week was met zekerheid bepaald welke bacterie mijn luchtwegen wel erg interessant vond. Helaas bleek dit monstertje voor definitieve vernietiging alleen met een ander antibioticum aangepakt te kunnen worden.

Door deze infectie ben ik afgelopen zondag met Jan Smeekens, fysio Nico Hofman en Jac als verkenners vooruit gegaan naar het Olympisch Dorp. Vancouver ligt op zeeniveau en is voor longen een prettiger klimaat dan de kurkdroge en ijskoude lucht van Calgary. Zo hebben we afgelopen week het dorp steeds voller zien lopen, tot nu aan de opening en nagenoeg alle atleten er zijn. Elk nadeel heb z’n voordeel om op zn Cruyffiaans te spreken en ik heb door deze infectie wel een wedstrijdje kunnen rijden op de Olympische baan. Weliswaar was dit zeker nog geen Gouden race, maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik deze week nog helemaal terug kom naar een super topniveau! De snelheid was er nog en de laatste ronde komt met het fit worden helemaal terug.
Inmiddels ben ik sinds gisteren klaar met mijn tweede antibiotica kuur en ga ik elke dag hard vooruit!

De Olympische Spelen hebben vanochtend helaas een enorm drama te verwerken gekregen. Het verongelukken van de Georgische rodelaar was echt vreselijk om te horen. Het hield de gemoederen onder de sporters in ieder geval behoorlijk bezig. Toch gaan, hoe hard het ook is, de Spelen morgen uiteraard gewoon van start.

Tijdens dit typen moet ik het BC stadion ook goed in de gaten, want er zal zo nog wel een klap vuurwerk komen boven de stad wat ik niet wil missen! Woensdag ben ik helemaal klaar voor DE klap op de vuurpijl!

Groet Stefan


« --- »